Blogger Widgets

Senin, 01 Desember 2014

PARAMASASTRA

Paramasastra inggih menika ngelmu kang nyinau babagan aksara, wanda, tembung, lan ukara.
Paramasastra miturut golonganing tembung kaperang :
·      Tembung aran (tuladha: radio, meja, lsp)
·      Tembung kriya (tuladha: maca, turu, lsp)
·      Tembung sesulih(tuladha: kowe, aku, lsp)
·      Tembung wilangan (tuladha: telu, enem, lsp)
·      Tembung kaanan (kata sifat) (tuladha: elek, kuru, lsp)
·      Tembung katrangan (tuladha: kana, lor, lsp)
·      Tembung pangarep (tuladha: saka ing, lsp)
·      Tembung sandhangan (tuladha: sang, hyang, lsp)

Jinising tembung ana 2, inggih punika tembung lingga lan tembung andhahan…
Tembung lingga inggih punika tembung kang during owah saka asale, tuladhane meja, pangan arit,…lsp
Tembung andhahan inggih punika tembung kang wis owah saka asale, tuladhane mlaku koktuku, gumagus lsp
Tembung andhahan kuwi asale saka tembung lingga kang oleh ater-ater, panambang, lan seselan

Tuladhane ater-ater:
·   Ater-ater a+….
a+karya: akarya
·   Ater-ater ka+…
Ka+tabrak: katabrak
·   Ater-ater anuswara (na,ma,ny, ng)
na+tampa: nampa
ma+pangan: mangan
ny+sapu: nyapu
ng+goring: nggoreng
·   Ater-ater tripurusa (dak, kok, di)
kok+pangan: kokpangan
di+jambak: dijambak
dak+masak: dakmasak
·   Ater-ater sa, pa, pi, pra, pari, tar
sa+wengi: sawengi
pa+mudha:pamudha
pi+tutur: pitutur
pra+yoga: prayoga
pari+wara:pariwara
tar+buka:tarbuka
·   Ater-ater kuma, kapi, kami
Kuma+lamcang:kumalancang
Kapi+adreng: kapiadreng
Kami+gila:kamigilan

Tuladhane panambang:
·   Panambang ku, mu, e
Buku+ku: bukuku
Sapu+mu: sapumu
Jaran+e: jarane
·   Panambang an
Gawa+an: gawan
·   Panambang i
Suwek+i: suweki
·   Panambang a, na, ana, en
Jupuk+a: jupuka
Pangan+na: panganna
Sapu+ana: saponana
Jaga+en:jaganen
·   Panambang ake
Gambar+ake:gambarake
·   Panambang ne, ing
Bapak+ne: bapakne
Abang+ing: abanging

Tuladhane seselan:
·   Seselan in:
Cedhak +in: cinedhak
Titah+ in: tinatah
·   Seselan um:
Bagus+um: gumagus
Tindak+ um: tumindak
·   Seselan l, r:
Siwer+ l: sliwer
Kelip + r: krelip


LAYANG BIRU


Awaku taksih meneng ndelok tumpukan layang werna biru sing wus sempet dakwaca ana ing dhuwur meja. Ana gumeter beda ing sekujur awak iki. Salah sawijining perkara sing pancen agawe dina-dinaku saiki dadiya gelisah. Wus limang taun aku kenal karo Zaki, nanging nembe amerga layang-layang iku mau sing marekake aku ngerti babagan rasane Zaki iku menyang aku. Genep telung wulan iki layange Zaki ora lat nangkring saben senen esuk ana ing jendela kamar. Ora ngerti apa sing kudu daklakokake, aku namung meneng lan meneng bae ndelok kahanan.
Aku, Zaki, Bima, Indah, lan Asih, kawit awal mlebu SMP wus dadi kanaca cedhak. Apa maneh Zaki lan Asih, saben dina kekarone sering dolan menyang umahku. Mula ora gumun yen awaku lan Zaki wus dudu cedhak maneh jenenge olehe kekancan. Nanging ora bakal kepikir yen ujunge dadiya kaya mengkene. Zaki duweni rasa kang beda menyang aku. Tetembungane ana ing layang ngetokake yen dhewee pancen serius.
“ Aku durung yakin marang apa kang diarani tresna, Mbak, apa maneh tresnane Zaki iku. Aku uga duweni komitmen kawit dhisik, yen aku ora bakal dadi karo kancaku dhewe”.
“ Yen wus duweni komitmen, ya dilakokake bae, Fit... Nanging yen awakmu pancene ngrasa nyaman, ya wis ditrima.. toh kowe iki wus kenal suwe karo dheweke.” Ucape Yu Siti sinambi nguleg bumbu rujak kanggo Anto, anakke.
Dakjupukake jambu, timun, lan bengkuwang sing arep dirujak marang cedhake Yu Siti, “ abot mbak kanggo nrima Zaki. Zaki kancaku, lan aku ora seneng pepacangan karo kancaku dhewe. Aku kudu buwang apa kang dirasakake Zaki menyang awaku iku”.
“ Mung merga iku?” Gumune Yu Siti, “Ya wis.. sak senengmu bae lah, dik. Welingku mung siji.. aja sembarangan menyang apa kang diarani tresna, amerga tresnane Zaki marang kowe iku durung mesthi bisa gedhe kaya mengkono tinimbang marang wong wedhok liya. Sing jelas mbakyumu iki namung bisa ndunga supaya iki ora bakalan nyesel mbesuke”.
Jalaran omongane Yu Siti sing kaya mengkono mau, aku dadiya tambah bingung mikirake sekabehane. Namung lunga menyang warung makane Kang Dakir, kakange Asih, kanggo kumpul karo kanca sing akhire bisa ngalihake pikiranku. Pancen papan iku sing biyasane digunakake aku sakanca kanggo lelungguhan bareng.
“ Ana apa ta Fit, kok sajake awakmu kaya bingung ngono? Ana masalah apa?” Tembunge Indah kang pancene kawit mau katon ngilengi paraupanku ngisor dhuwur.
“ Ah, ora.. kowe bae sing ngrasa aneh marang awaku. Ora ana apa-apa, Ndah.”
Asih sing maune lagi sibuk ngitungi receh jujulan warunge kakange iku banjur nyambungi, “ halah kowe iki, Fit.. mesthi ana kang ditutupi. Nanging Ndah, ya pancene kancane dhewe ki sajake lagi padha kesambet setan alas kabeh kayake. Mbuh Fitri, mbuh Zaki, gaweyane ngalamun bae.”
Makdeg aku krungu tembung Zaki kesebut. Nanging, aku ngrasa ora pengin gawe kancaku geger amerga apa sing kedadeyan menyang awaku saiki. Bubar krungu tetembungane Asih malah agawe aku mikir pangrasa anyar. Gelagate Asih nalika ngomongake Zaki ngetokake ana kang beda.Banjur tak sambung seperlune tembungane Asih.
“ Hla, Apa Zaki lagi ngelamunan kaya ngono iku, Sih?
“ Hiya.. kaya ana beban gedhe. Aku kok ngira-ira yen dheweke lagi kesengsem karo wong wedhok ya? Gelagate rak ngetoni kaya mengkana, Fit, Ndah?”
Tanpa diaba-aba gulune Indah lan aku padha-padha menga dedelengan. Amerga Indah ngrasa aneh marang gelagate Asih, karo gaya plonga-plongo nyauri Asih seanane, “ embuh.. aku dhewe ora paham.”
“ Aku uga.. wah, aja-aja kowe sing kesengsem ya menyang dheweke, Sih? Kok rasa-rasane nggatekake tenan marang Zaki?”
“ O..o..ora.. kok dadi aku sing kena ta?”
Aku lan Indah namung bisa cekikikan ndeleng pasemone Asih dumadakan rubah dadi abang. Pancen trep karo pemikirku, Asih pancen mendem rasa marang Zaki.
“ Ora, Sih.. miturut panemuku ya ngana iku. Zaki pancene lagi duweni rasa kesengsem menyang wong wedhok, lah wong wedhoke iku kowe.”
“ Uwis ta, Sih.. aku lan Fitri ngerteni yen kowe duweni rasa menyang Zaki. Zaki iku pancen trep yen pepacangan karo awakmu. Rupane bagus, awake gagah, pinter, lan pengerten maneh marang wong wedhok. Wah... cocog karo awakmu sing ayu, alus, lan keibuan kaya mengkana.” Godane Indah sing agawe Asih sansaya gelagepan.
            Asih gelagepan ora bisa nutupi pangrasane maneh. “ Nanging, apa Zaki tenan duweni rasa marang aku?”
            “ Wes.. aja kuwatir. Ben aku sing nglurusake pangrasamu lan dheweke iku. Kita melu seneng yen kancane kita uga seneng”
            Setu sore langsung daktulis layang kanggo ngutarake niyatku nulak Zaki. Aku terus terang yen njaluk dheweke kanggo nyauri rasa tresnane Asih tinimbang marang aku sing urung genah iki. Ora lali ning akhir paragrap daktulis pengerten kaya mengkene,
........maturnuwun wus duweni rasa marang awaku. Ning daksuwun sampeyan ngerteni apa kang dirasakake Asih kawit biyen marang awakmu. Tresnane Asih luwih butuh tresnamu. Maturnuwun..
Sawuse layang iku kekirim jebul perkara padatan ing senen esuk taksih kelakon. Ana layang biru sing nangkring ning jendela kamarku. Ora ngerti apa sing dakpikirake, layang biru sing kekirim esuk iki agawe mripatku ora bisa ngempet luh. Ana tembung sing agawe atiku ngruntuh. “ Maturnuwun uga wus tau dadi kang kinasih ana ing uripku, Fitri..”  
Sajege saka kedadeyan iku Zaki wus ora tau ana kabare maneh. Ana rasa sing beda ing sajrone ati lan uripku. Layang biru saben senen esuk ora tau nangkring maneh ning jendela kamarku. Sanadyan pancen ora ana pepenginan ing pikiranku, nanging ora bisa dakpungkiri yen aku satemene kelangan sosok priyayi iku. Ana ing warunge kang Dakir uga sepi. Zaki utawa Asih ora tau katon maneh. Jare kakange, Asih saiki sering lelungan sabarang papan karo calone. Indah bae ora ngerti kahanan sapa satemene calon sing disebut Kang Dakir mau. Nanging aku yakin yen priyayi iku ora liya ya satemene Zaki.
Nganthi sawijining dina dakweruhi langsung prasasat sing wus dadi prakiranku. Asih boncengan motor nglintasi omahku karo njekel kenceng bangkekane sing lanang. Kekarone mesam mesem ketemu aku, Indah, lan Bimo sing lagi jejagongan ning ngarepan umahku. Getihku krasa kayata ndleser mandeg makdeg nalika motor iku mandeg ngarepku persis.
“ Wadhuh.. ana pasangan anyar ora kabar-kabar kancane dhewe jebulane, Ndah?” Sindir Bimo ngomong marang Indah sinambi nglirik kekarone. Aku namung bisa meneng.
“ Iya ta? Wadhuh jan.. ora kelingan kanca berarti yen ngono iku!”
“ Wes..wes.. lah iki aku arep ngomong bab hubunganku karo Asih marang kowe kabeh, kanca-kanca raketku kawit biyen.”
Asih kang kawit mau ora nyurupake eseman saka lambe tipise melu nyauri, “ iya.. sesasi maneh bakal ana resepsi tunanganku karo mas Zaki ngepasi tanggal ulang tahunku. Padha teka ya? jam 7 wengi.”
“ Wah... Aku karo Fitri wus ngira kawit awal. Slamet ya! dhewe kabeh melu seneng. Iya kan, Fit?” Jawabe Indah sinambi nggepok pundhake Zaki lan noleh marang aku.
“ Ehm.. iya, selamet ya.. muga-muga langgeng.” Tuturku rada salah tingkah. Zaki mesem tipis, marakake dadaku sesek.
“ Maturnuwun, Fit.” Jawabe Zaki, “ ya wis ya.. aku arep nggolek sandangan kanggo resepsi tunanganku. Aku dhisik ya..”
Bebarengan karo mlakune kekarone sing saya suwe saya adoh, pikiranku uga meloni. Saya suwe saya mbrambang. Ana gumeter nlangsa. Geter sing ora tau dakkarep-karepake. Kelingan maneh aku marang welinge Yu Siti yen aku ora ulih nyesel marang apa kang wus dadi pilihanku. Saiki aku pancene ora bisa mungkiri maneh yen aku duweni rasa uga menyang Zaki. Nanging wus ora ana pilihan maneh. Kabeh wus kedadeyan. Zaki wus arep serius marang Asih lan perkara iku pancen wus dadi panjalukku menyang Zaki. Layang biru iku wus nyihir kauripanku. Prasasat kang nyata, kakubur karo karepan pangus sing njaluk kelakon tanpa mikir dawa.

Minggu, 30 November 2014

Pambuka Pranatacara


Tuladha Rantamaning Pambuka Pranatacara

Assalamualaikum Wr. Wb
Katrentaman, kawilujengan,kabagas-warasan saha kamulyan mugi kajiwa kasarira kula panjenengan sedaya waradin sagung dumadi.
Nuwun , sangganing para pinisepuh sesepuh ingkang pinundhi –pundhi. Para satriya pangemban lan pangembating praja, minangka panganyomaning kawula bangsa, ingkang winengku ing pakurmatan, saha. Para tamu kakung putri, para kadang mudha wredha (anemsepuh) ingkang sanget kula tresnani.
            Linambaran kanthi muji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT, Ingkang Maha Mirah lan Asih, ingkang sampun paring pinten-pinten kanikmatan, kebahagyan saha katentreman ......katitik ing siang/dalu punika kula panjenengan sedaya saget makempal ing ndalem mriki, mboten wonten alangan setunggal menapa.
            Nuwun sanggyaning para tamu kakung putri ingkang winengku ing pakurmatan. Kula minangka pranatacara/pambiwara badhe nglantaraken titilaksana upacara dhauhipun sri penganten, nun inggih nimas ayu............putra putrinipun Bp Ibu................
Dene rantaman adicara panggih ing kalenggahan punika;
Sepisan                        : Pambuka
Kaping kalih                :Nglenggahaken penganten putri wonten ing sasana rinengga
Kaping tiganipun        :Rawuhipun Penganten Kakung , kalajengipun Pasrah pinampi.
Kaping sekawan         :Upacara Temon/ Panggih penganten , wiwit saking : Balangan sedhah lininting, ngidak tigan, wijikan, sinduran.
Kaping gangsal           :Upacara adat krobongan , kadosta :pangkon, tanem jero, kacar-kucur, dhahar walimah, ngunjuk toya wening
Kaping nenem            :Sungkeman
Kaping pitu                 :Atur pambagyaharja
Kaping wolu               :Tanggap wacana saking Bp/ibu....       
                                    Lurah ing .........
Kaping sanga              :Ular-ular /sabdatama
Kaping sedasa            :Dongah / Hastungkara
Kaping Sewelas          :Panutup

Jumat, 28 November 2014

 WASITA ADI
Satu hal yang harus diingat, mempelajari kebudayaan suatu daerah bukan berarti kita menjadi “rasis” atau fanatik kedaerahan, namun itu semua sebagai wujud pertanggung jawaban kita terhadap peninggalan nenek moyang bangsa kita. Dan juga melestarikan kebudayan daerah bukan hanya menjadi tanggung jawab warga daerah tersebut. Tetapi juga menjadi tanggung jawab kita semua. Bangsa yang besar bukan hanya bangsa yang hidup modern, tetapi juga bangsa yang mampu hidup modern tanpa meninggalkan ajaran dan nilai luhur kebudayaannya.
Alon-alon waton klakon
Filosofi ini sebenarnya berisikan pesan tentang safety . Orang dahulu sudah mengisyaratkan arti penting filosofi ini, tapi banyak orang melecehkan bahkan menganggap sebagai sifat malas orang jawa. Padahal kandungan maknanya sangat dalam. Filosofi ini mengisyaratkan tentang kehati-hatian, waspada, istiqomah, keuletan, dan yang jelas tentang safety. Di dunia modern masalah safety menjadi bagian terpenting untuk keberhasilan suatu pekerjaan karena didalamnya ada aturan-aturan yang menginstrusikan menghindari resiko-resiko yang akan terjadi.

Narimo ing pandum
Sudah berapa sering terdengar orang melecehkan filosofi ini. Biasanya orang hanya mengenal bahwa orang jawa itu hanya bersikap ‘Nrimo” saja. Sifat pasrah dan mau dijajah oleh penguasa. Padahal bukan hanya berhenti sampai di kata “Nrimo” saja. Tapi lebih dari kata itu adalah ‘Nrimo ing Pandum’ atau Menerima kepada hasil pembagian. Arti yang mendalam menunjukan pada sikap Kejujuran, keiklasan, ringan dalam bekerja dan ketidakinginan untuk korupsi. Inti filosofi ini adalah Orang harus iklas menerima hasil dari usaha yang sudah dia kerjakan. Biasanya orang yang memegang teguh filosofi ini dia akan ringan dalam bekerja dan yang terpenting adalah dipercaya oleh orang lain. Nah kepercayaan adalah hal terpenting dalam dunia usaha. Bukan tidak mungkin kesuksesan selalu diterimanya oleh pemegang filosofi ini.

Saiki jaman edan yen ora edan ora komanan, sing bejo sing eling lan waspodo
Orang indonesia cenderung mengikuti mode, tren atau budaya yang sebenarnya belum saatnya kita peroleh atau bahkan memang sangat tidak cocok dengan jiwa bangsa kita. Kecenderungan mengikuti mengikuti tren itulah yang membuat lupa akan bahaya yang mengancam. Hanya orang yang ingat kepada Allah (disini saja juga tidak cukup) dan waspada terhadap duri-duri kehidupan yang setiap saat bisa datang dan menghujam kehidupan, sehingga bisa mengakibatkan musibah yang berkepanjangan. Pada filosofi ini kata ‘sing bejo sing eling lan waspodo’ sering tidak terdengar lagi. ‘Sekarang jaman gila kalau tidak ikut gila maka tidak kebagian, hanya orang ingat (kepada Tuhan) dan waspada (bahaya) yang menerima keberuntungan’. itulah arti dari filosofi diatas.

Mangan ora mangan sing penting ngumpul
Makan tidak makan yang penting kumpul’. Filosofi ini adalah sebuah peribahasa. Kalimat peribahasa tidaklah tepat kalau diartikan secara aktual. Filosofi ini sangat penting bagi kehidupan berdemokrasi. Kalau bangsa kita mendasarkan demokrasi dengan falsafah diatas saya yakin negara kita pasti akan aman, tentram dan sejahtera. ‘Mangan ora mangan’ melambangkan eforia demokrasi, yang mungkin satu pihak mendapatkan sesuatu (kekuasaan) dan yang lain pihak tidak. Yg tdk dapat apa-apa tetap legowo. ‘Sing penting ngumpul’ melambangkan berpegang teguh pada persatuan, yang artinya bersatu untuk tujuan bersama. Saya pikir Filosofi ‘Mangan ora mangan sing penting kumpul’ adalah filosofi yang cocok yang bisa mendasari kehidupan demokrasi bangsa Indonesia agar tujuan bangsa ini tercapai.

Wong jowo ki gampang di tekuk-tekuk.
Filosofi ini juga berupa ungkapan peribahasa yang dalam bahasa Indonesia adalah ‘Orang Jawa itu mudah ditekuk-tekuk’. Ungkapan ini menunjukan fleksibelitas dari orang jawa dalam kehidupan. Kemudahan bergaul dan kemampuan hidup di level manapun baik miskin, kaya, pejabat atau pesuruh sekali pun. Orang yang memegang filosofi ini akan selalu giat bekerja dan selalu ulet dalam meraih cita- citanya. Filosofi inilah yang membuat masyarakat suku jawa tersebar ke seluruh penjuru tanah air dan disayangi oleh suku lain.

Ojo Rumongso Biso, Nanging Biso o Rumongso

Ketika kita memperoleh suatu pengetahuan, ilmu, atau pengalaman terkadang muncul sifat sombong dari diri kita. Bahwa kita dapat menyelesaikan suatu masalah dengan ilmu atau pengalaman yang kita peroleh. Padahal banyak faktor yang menentukan penyelesaian suatu masalah dan bukan hanya dari sudut pandang yang kita pahami. Di sini orang lantas merasa bisa, sifat ego manusia yang muncul tanpa menghiraukan pendapat orang lain. Dalam filosofi Jawa, sifat ini yang dinamakan Rumongso Biso (merasa bisa). Ajaran masyarakat Jawa menekankan untuk dapat melakukan koreksi ke dalam, sehingga tidak terdorong untuk menghujat atau merendahkan orang lain. Cobalah untuk memahami pendapat yang lain, walau hal itu mungkin sangat bertentangan dengan yang kita yakini. Dengan Biso o Rumongso (bisa merasa) atau melatih empati kita untuk memahami orang lain akan mendorong untuk berkompromi mencapai suatu keseimbangan. Hal ini akan membuat semua perselisihan atau konflik yang ada di dunia ini dapat teratasi. Janganlah menjadi orang yang merasa bisa, melainkan yang bisa merasa.

Jika terus digali ada banyak filosofi dalam budaya Jawa pada dasarnya bersifat universal. Jadi filsafat Jawa bukan hanya diperuntukkan
bagi masyarakat Jawa saja, tetapi juga bagi siapapun yang ingin mempelajarinya

Konsep Gesang Dumugi ing Pejah wonten ing Tembang Jawa


      Wonten ing Serat Wulang Reh, wonten sawijining kalimat ingkang muni yen sira ayun waskita, sampurnane ing badanira, punika sira anggegurua’. (Menawi panjenengan gadhah pepenginan wicaksana, dumugi kasempurnan wonten ing gesang, mula mergurua). Merguru saged dhumateng sinten kemawon. Sedaya menungsa sayektosipun guru, amargi menapa kemawon ingkang wonten ing donya musthi paring pituduh kangge sinten kemawon ingkang purun marsudi ing ngilmu menika. Tiyang ingkang wicaksana purun merguru kaliyan sinten kemawon, kapan, kemawon, lan wonten pundi kemawon.
    Masyarakat tradisional jawa asring ngandaraken nile-nile adiluhung kangge putra-putranipun. Sedaya ajaran kasebut anggadhahi titik inti wonten ing anjuran supados kita terus mengetaken sangkan paraning dumadi. Awit saking bayi miyos, tiyang sepuhipun sampun maringi ajaran nile-nile luhur kaliyan simbol-simbol ingkang dipunwujudaken dados ubarampenipun upacara adat ritual jawa, tuladhanipun kenduren.
      Sanesipun uga dipunwontenaken adicara sepasaran nalika bayi sampun ngancik umur 35 dinten. Adicara kasebut dipunadakaken kaliyan ndamel golong sasupit kinamping sekul suci ingkang arupi simbol kangge mengetaken kita dhateng sekawan sohabat Rasul inggih menika Abu Bakar Ash-Shidiq, Umar Bin Khatab, Utsman Bin ‘Affan, lan Ali Bin Abi Thalib. Wonten malih  arupi Sekul suci ulam lembaran sari  kangge muliakaken Rasulullah SAW ugi sekaliyan dados simbol panyuwunan  supados tiyang sepuh bayi menika angsal keslametan.
      Wonten ing adicara sepasaran utawa selapanan, ugiwonten tumpeng rombyong kangge mengetaken kita kagem para malaikat ingkang njaga jiwa raga kita sedaya. Sanesipun inggih tumpeng alus arupi simbol pamiyak peteng kanggo nggayuh pepadhang ingkang dipuniringi panyuwunan supaya sedaya hajat dipunkabulaken. Sedaya simbolkangge mengetaken kita supaya terus kengetan kaliyan cithak bakal lemah asal lan ndungakaken para leluhur.

Selasa, 25 November 2014

Makna Kauripan Saking Aksara Jawa


1.     Ha-Na-Ca-Ra-Ka
Aksara menika anggadhahi makna wontenipun utusan , inggih menika utusan gesang arupi napas ingkang anggadhahi kuwajiban kangge ndadosaken satunggal jiwa kaliyan jasadipun janma. Wonten unsur ingkang mercadosi, dipunpercadosi, kaliyan dipenpercadosi kangge nyambut damel. Tiga unsur kasebut inggih menika  Gusti Allah, janma, lan kuwajibanipun tiyang gesang.

2.    Da-Ta-Sa-Wa-La
Aksara menika paring pituduh awit tiyang gesang nalikanipun sampun dumugi ‘data’ (wekadalipun dipundut dening Gusti), mula boten angsal suwala (ngelak). Maknanipun inggih tiyang menika kedah nglaksanaken, nrima, lan njalanaken menapa ingkang sampun dados garis saking Gusti.
3.    Pa-Dha-Ja-Ya-Nya
Aksara menika ngandut makna nyatunggalaken Dzat Ingkang Ngersakaken Kauripan (Gusti Allah) Kalih ingkang dipunparingi kauripan menika (makhluk). Padha inggih maknanipun sami, trep, jumbuh, utawi cocog tunggal batin ingkang kacerminan wonten ing perbuatan adedhasar keluhuran lan keutamaan. Jaya maknanipun menang utawi unggul. Menang wonten perkawis menika inggih kemenangan ingkang sayektos, sanes namung menang tanpa usaha lan sportivitas kemawon.

4.    Ma-Ga-Bha-Ta-Nga
Aksara kasebut ngandut makna nrima menapa kemawon ingkangd= dipunpalilahaken lan dipunlarang dhateng Gusti ingkang murbeng jagad. Maksudipun, manungsa kedhah pasrah lan sumarah (nyerah) dhumateng garis kodrat, sanadyan dipunparingi hak kangge usaha.

Kamis, 13 November 2014

WRC, Penegak Kudu Bisa Dadi Penerus


Semarang, Pramuka Universitas Negeri Semarang (UNNES) luwih tepate Guguslatih Bahasa lan Seni nembeke bae ngadakake perkemahan penegak SMA se-Jawa Tengah (Jumat,31/10). Wijaya Rover Challenge utawa sing disebut WRC iku kalangsungan telu dina, yaiku kawitan saka jumat awan lan bubar ana ing minggu sore. Pramuka SMA sing pancen dadi inceran agenda Pramuka Racana Wijaya Unnes iki ditujokake supaya nglatih tenanan mental pramuka sing wus katuwuhan ana ing jiwane para kawula muda.
Wengi puncake kawujudan agenda unggulane yaiku final putra putri WRC sing duweni tujuan kanggo milih muda lan mudi sing unggul. Amerga awane wus ana tes tulis, mula wengi iku langsung kepilihan lima finalis sing maju ning babak final kanggo diuji maneh karo pitakonan lan uji bakat sing diduweni. SMA Negri 1 Kaliwungu sing akhire dadi sangga tergiat uga kepilih utusan lanange supaya dadi putra WRC. “ Putra lan putri WRC sing kepilih pancen wus dadi lirikan juri awit saka cara omong kekarone jawabi pitakonan-pitakonan kawit awal.” Ucape Rizki, duta Jawa Tengah sing mapan dadi juri ana ing kegiatan iku.
SMA N 1 Karangpucung saka Kabupaten Cilacap sukses nyabet gelar juwarane. Persiapan sing luwih mateng dadiya alesan ngapa sekolah iku kapilih. Sanadyan kaya mengkono iku, nanging ora nyurutake semangat saka sekolah liyane kanggo ijen nampa piala-piala. “Kabeh sangga sakjane duweni potensi dadi juwara, ning namung siji sangga sing sukses gawe atine juri kepengaruh. Kabeh peserta iku wus bisa dadi penerus bangsa sing apik.” Tembunge Kepala TNI-AD sing dadi juri ana ing lomba PBB. Lomba sing dipeloni ning 44 sangga iki pancen wus bisa nindakake tujuane yaiku nglatih kader-kader penegak supaya dadi pandega pramuka sing apik kanggo ngrubah bangsa dadiya luwih unggul. (Dina)